Jacek Podsiadło

Festiwal preTEXTY: Strzelin 13.10.2017

JACEK PODSIADŁO ur. w 1964 roku. Poeta, prozaik, tłumacz, dziennikarz, felietonista? zwany także poetą buntu, kontestatorem. Jeden z najpopularniejszych poetów formacji BruLionu. Urodził się w 1964 roku w Szewnej koło Ostrowca Świętokrzyskiego. W latach osiemdziesiątych Jacek Podsiadło sympatyzował z pacyfistycznym i ekologicznym ruchem „Wolność i Pokój”. Poeta jest autorem felietonów, które ukazywały się na łamach „Tygodnika Powszechnego” w latach 2000-2005. W 2006 roku teksty te zostały zebrane i opublikowane przez Wydawnictwo Znak. Jacek Podsiadło jest laureatem czterech nagród literackich: Brulionu Poetyckiego (1992), nagrody im. Georga Trakla (1994), Nagrody Kościelskich (1998) oraz Nagrody Miłosza (2000). Trzy jego książki poetyckie uzyskały nominację do Nagrody Nike, zaś debiut prozatorski do Nagrody Gdynia. Poezję autora „Arytmia” tłumaczono na większość języków europejskich. Poeta jest twórcą i redaktorem internetowego Domowego Radia „Studnia”. Radio rozpoczęło swoją działalność w 2009 roku. Jacek Podsiadło aktualnie mieszka w Opolu. Od momentu debiutu ukazało się 35 książek poety, m.in. „Nieszczęście doskonałe” (Toruń, Toruńskie Towarzystwo Kultury, 1987), „W lunaparkach smutny, w lupanarach śmieszny” (Warszawa, Staromiejski Dom Kultury, 1990), „Wiersze wybrane 19851990” (Warszawa Kraków, bruLion, 1992), „Dobra ziemia dla murarzy” (Warszawa, Tikkum, 1994), „Języki ognia” (WarszawaKraków, bruLion, 1994), „Niczyje, boskie” (Warszawa, bruLion, 1998), „Wiersze zebrane” (Warszawa, Lampa i Iskra Boża, 1998), „Wychwyt Grahama” (Warszawa, Lampa i Iskra Boża, 1999), „I ja pobiegłem w tę mgłę” (Kraków, Znak, 2000), „Kra” (Kraków, Znak, 2005), „A mój syn” Wybór felietonów” (Kraków, Znak, 2006), „Pippi, dziwne dziecko” (Warszawa, HokusPokus Marta Lipczyńska, 2006), „Życie, a zwłaszcza śmierć Angeliki de Sancé” (Kraków, Znak, 2008), „Pod światło” (Opole, self publishing, 2011), „Być może należało mówić” (Wrocław, Biuro Literackie, 2014).